Friday, December 25, 2020

ကျွန်တော်မချစ်တဲ့ ကိုဗစ်-၄ (သို့မဟုတ်) ကိုဗစ်သာ ကြားနိုင်မယ်ဆိုရင်

 



ကိုဗစ်ရေ

မင်းလာတာလည်း ကြာပေါ့။

မင်းကမမောပေမယ့်

လူသားတွေကတော့ မောလှပါပြီ။


ကိုဗစ်ရေ

မင်းကြောင့်

သွားချင်တိုင်းမသွားရ

လာချင်တိုင်းမလာရ

တို့တွေဘဝ မိဘဆွေမျိုးတွေနဲ့

နီးမလိုနဲ့ ဝေးနေရတာလည်း များလှပါပြီ။


ကိုဗစ်ရေ

မင်းကို အစကတည်းက 

မချစ်ခဲ့ပါဘူး။

အခုလည်း မချစ်ပါဘူး။

အဲ့ဒါကြောင့် 

မချစ်မနှစ်သက်သူတွေအနားက

ထွက်သွားသင့်ပါပြီ။



ကိုဗစ်ရေ

အသွင်ပြောင်းကိုဗစ်အဖြစ်

ဉရောပ၊အာဖရိက နိုင်ငံတချို့မှာ

မင်းကတော့ ဒုက္ခပေးနေပြန်ပြီနော်။

တို့နိုင်ငံမှာတော့

မလာဖြစ်နဲ့တော့နော် ကိုဗစ်ရေ။


ကိုဗစ်ရေ

ကျွန်တော်မချစ် 

ဘယ်သူမှလည်းမချစ်

အားလုံးကမချစ်တာကို

အဖြစ်သနစ်တွေကလည်း

သက်သေပြလှပါပြီ။

သင်ချွေခဲ့တဲ့ အသက်တွေ

သင်ဖျက်ဆီးခဲ့တဲ့ ဘဝတွေအတွက်

သင်ပေးဆပ်ဖို့တော့ ရှိပါတယ်။

ကမ္ဘာ့သမိုင်းမှာကော

မြန်မာ့သမိုင်းမှာပါ

သင့်သမိုင်းဆိုးကြီးကတော့

လူ့ဘောင်သမိုင်းမှာ 

သင့်အမည်ဆိုးကြီးကတော့

မှတ်ကျောက်တင်ခဲ့မှာပါ

ကျွန်တော်မချစ်တဲ့ ကိုဗစ်ရာ။

မောင်သီးသန့်(ရန်ကင်း) /

မြတ်မျိုးမြင့်မာန်

(၂၅.၁၂.၂၀၂၀) ခရစ်စမတ်နေ့တွင် ခံစားတင်ပြသည်။


Friday, November 13, 2020

ပန်းကလေးများရဲ့အလှ

 


ပန်းမြတ်သခင်
တော်ဝင်သဇင်လည်း
လှပါတယ်။
ပန်းပိတောက် ငုဝါ
ထိုအရာလည်း
လှပါတယ်။
နှင်းဆီ ဇီဇဝါ
ထိုအရာလည်း
Add caption
လှပါတယ်။
နွမ်းကြေမြေခ
ခရေကလည်း ရနံ့ကထူး
လှပါဦးကွယ်။
ရစ်တွယ်ပင်ယံ
သစ်ခွစံမြန်း
လှ‌ဝေဆန်းတယ်။
တော်မဝင် လူမပန်
လမ်းဘေးဝဲယာ
ကျက်သရေဖြာသည့်
မယ်ဇလီပန်းလည်း
လှပါတယ်ကွယ်။
မှိုင်း(ဓာတု)
Add caption
(၁၄-၁၁-၂၀၂၀) စနေ‌နေ့









Tuesday, September 22, 2020

အရုဏ်ဦး မိုင်းဆတ်



မိုင်းဆတ်တောင်တန်း
လှပုံဆန်းသည်
ဓာတ်စွမ်းစေတီ
ဖူးမျှော်ပြီမို့
ဝဿန်မိုးရိပ်
အေးစိမ့်စိမ့်မှာ
‌အေးငြိမ့်သာယာ
ရှုခင်းလွှာဝယ်
အကျွန်ပျော်၏ ပျော်မိ၏။
မှိုင်း(ဓာတု)
Daw Nang Hseng Hong, Khinthet Naing and 54 others


 

ဘဝဆိုတာ ကဗျာတစ်ပုဒ်ပါဘဲကွယ်။


 

ဘ၀ဆိုတာ
ပျော်ရတဲ့အခါလည်းရှိတယ်။
ဘဝဆိုတာ
ငိုရတဲ့အခါလည်းရှိမယ်။
ဘဝဆိုတာ
ကြမ်းတဲ့အခါလည်းရှိတယ်။
ဘဝဆိုတာ
နုတဲ့အခါလည်းရှိမယ်။
ဘဝဆိုတာ
ခါးတဲ့အခါလည်းရှိတယ်။
ဘဝဆိုတာ
ချိုတဲ့အခါလည်းရှိမယ်။
ကဗျာဆိုတာ
ကာရံနဲ့ကဗျာလည်းရှိတယ်။
ကဗျာဆိုတာ
ကာရံမဲ့ကဗျာလည်းရှိမယ်။
ကဗျာထဲမှာ
ချစ်တာလည်းရှိတယ်။
ကဗျာထဲမှာ
မုန်းတာလည်းရှိမယ်။
ကဗျာရဲ့အရသာ
ကြည်နူးခြင်းလည်းရှိတယ်။
ကဗျာရဲ့အရသာ
ကြေကွဲခြင်းလည်းရှိမယ်။
ဘဝနဲ့ကဗျာ ကဗျာနဲ့ဘဝ
အကောင်းနဲ့အဆိုးတွေ
အပြောင်းအလဲတွေ
မတူညီခြင်းတွေ
ပုံသေပြောမရ
မာယာအစအနတွေနဲ့
ပြည့်နှက်နေတာပါဘဲကွယ်။
မှိုင်း(ဓာတု)
Daw Nang Hseng Hong, Daw Mar Mar Oo and 48 others

Wednesday, September 16, 2020

အတိတ်တက္ကသိုလ် အလွမ်း(၂)

 

ရာဘာတောမှာ
Practical အပြီး
အားပေးကြမြဲ
ဘူးသီးကြော်ဆိုင်တွေလည်း
သတိရဆဲပါဘဲကွယ်။
သီရေတာ T အခန်းဟာ
ကိုယ့်အခန်းမဟုတ်လည်း
သွားရောက်လေ့လာ ပျော်ခဲ့ကာ
ကိုယ့်မေဂျာနဲ့ မဆိုင်လည်း
ထိုင်ခဲ့ဖူးတာပါဘဲ။
ထူးအိမ်သင်ရဲ့
တစ်နေ့နေ့တော့ချစ်လာလိမ့်မည်
သီချင်းပေါ်စ
စိတ်ကူးယဉ်ကြတဲ့
လူငယ်တွေထဲ
ကျွန်တော်လည်း ပါဝင်ဖူးပါတယ်။
ခင်မင်တဲ့သူငယ်ချင်းတွေနဲ့
ရန်ကင်းကို ကားမစီးဘဲ
လမ်းလျှောက်လို့ အိမ်ပြန်ရင်းနဲ့
ကဗျာတွေ၊သီချင်းတွေဖလှယ်ရင်း
ပျော်ခဲ့ကြဖူးတယ်။
အားလပ်ချိန်‌တွေမှာ
ထိုင်လေ့ရှိတဲ့ ကျောင်း‌ဈေးတန်းကို
ကိုယ့်စိတ်မှာ တမ်းတမိတာက
အတူတူထိုင်ဖူးတဲ့
ဆိုင်လေးတစ်ဆိုင်
ပြီးတော့ ......
အတူတူဆောင်းဖူးတဲ့
ထီးလေးတစ်ချောင်း။
ကျောင်းကွေ့က ပင်ကုက္ကိုတွေ
ခုထိကို ရှိနေပေးတာ
ကျေးဇူးပါကွယ်။
သင်ဟာ
RC2 လိမ္မော်ရောင်ကောလိပ်ရဲ့
အတိတ်နိမိတ်အဖြစ်
တို့ရင်မှာ အမြဲဘဲရှိချင်လှပါတယ်။

ဆံပင်ရှည်ရှည်
မြင်ကာလေတိုင်း
သူရယ်ပေလား
အပြေးသွားကြည့် ဆိုသလို
ကျောင်းကွေ့၏ ထိုတစ်နေရာ
ရောက်တိုင်း ရောက်တိုင်း
ကလေးဘ၀ အလွမ်းရိုင်းတွေ
ရင်မှာလှိုင်းထပ်ရတာ
အခါခါပါဘဲ။
ပြန်မရနိုင်တော့တဲ့အချိန်
ပြန်မရနိုင်တော့တဲ့ဘ၀
ဘယ်ကာလမှာဘဲ ဖြစ်ဖြစ်
ကျောင်းကွေ့နဲ့ ကုက္ကိုပင်ကြီး‌တွေ နားကိုရောက်တိုင်း
အင်းလျားလေးကန်ကို ဖြတ်ကျော်တိုင်း
အေဒီလမ်းထိတ်ကို တွေ့တိုင်း
မမေ့နိုင်တဲ့ ရန်ကုန်တက္ကသိုလ်
လှိုင်နယ်မြေ အာစီတူးရယ်
အမြဲသတိရလျက်ပါကွယ်။
မှိုင်း(ဓာတု)
ဆက်လက်ခံစားရေးသားပါမည်။


Tuesday, September 15, 2020

အတိတ်တက္ကသိုလ် အလွမ်း(၁)

 



လွန်ခဲ့တဲ့(၃၄)နှစ်

၁၉၈၆ခု ဒီဇင်ဘာလ(၁)ရက်နေ့က

ဤတက္ကသိုလ်မှာ
ဆယ်ကျော်သက်လူငယ်လေးတစ်ဦး
ပထမနှစ်(ဓာတုဗေဒ)
ကျောင်းသားသစ်ဘဝနဲ့
ပျော်ခဲ့ဖူးပါတယ်။
သရီးအိုတူးတူးအခန်း
မမေ့စတမ်းပါဘဲ။
Fresher Welcome
ကလည်း သူ့ခေတ်နဲ့သူ့အခါ
စည်ကားနေလိုက်တာ
မေဂျာအလိုက်ကော
အနုပညာအသင်း
အားကစားအသင်း
စတဲ့စတဲ့ အဖွဲ့ပေါင်းများစွာနဲ့
ကြိုဆိုနေလိုက်တာ
အထကအဆင့်ဘဲ
သိခဲ့တဲ့လူငယ်လေး
အလှရွှန်းစို မြကျွန်းညိုမှာ
ပျော်ခဲ့ဖူးပါတယ်။
ကဗျာတွေလည်း
ရေးဖြစ်ခဲ့တယ်၊
တက္ကသိုလ် အဖွဲ့အစည်း
တွေမှာလည်း ပါရင်း
တက္ကသိုလ်ကနေ
အိမ်ပြန်ရမှာကို
စိုးကြောက်မိသူထဲက
တစ်ယောက်အပါ
ကျွန်တော် ဖြစ်ခဲ့ပြန်ပါတယ်။
ကျောင်းကွေ့ကနေ
တစ်စုံတစ်ရာကို
မျှော်နေတတ်သူလည်း
ဖြစ်ခဲ့ဖူးသလို
တက္ကသိုလ်ကျောင်းက
သူငယ်ချင်းဘဝ
အထက်တန်းကျောင်းသားဘဝထက်
ပွင့်လင်းတဲ့ ပျော်ရွှင်ကြည်နူးမှုလည်း
ရရှိခဲ့ဖူးတယ်။
အင်းလျားလေးကန်နဘေးက
ခရေပင်ပုလေးတွေ အောက်မှာ
ထိုင်ရင်း ပျော်ကြနောက်ကြ
အနာဂတ်ဘဝတွေကို မေ့လို့
စိတ်ချမ်းမြေ့မှုတွေ
ပြည့်ဝခဲ့ဖူးတယ်။
မမေ့နိုင်တဲ့ ရန်ကုန်တက္ကသိုလ်
လှိုင်နယ်မြေ အာစီတူးရယ်
အမြဲသတိရလျက်ပါကွယ်။
မှိုင်း(ဓာတု)
ဆက်လက်ခံစားရေးသားပါမည်။
Daw Nang Hseng Hong, ေမာင္ပညာ and 95 others
7 Comments
6 Shares

ဂိမ္မာန်နိမိတ် ဗန်ဒါရိပ်ဝေဒနာ

  နွေအကူး ‌ကြွေပေဦးတော့ ဗန်ဒါရေ။ မင်းအလှည့် ပြီးပြန်တော့ ကျွန်းရယ် မဟော်ဂနီရယ် ရောက်လာအုံးမယ်‌လေ ။ ရွက်ဝါကြွေ ရွက်သစ်ဦး ‌ အပျော်ဦးတာက ဗန်ဒါလ...